Altını Çizdiklerim;
*Kültürümüzün bölünmüşlüğü bizi gereğinden fazla hissizleştiriyor.
*Dürüst olmak gerekirse, alışılmamışın insanlara ne kadar komik geldiğini unutmuşum.
*Bilimsel sürecin iki güdüsü vardır: Biri doğal dünyayı anlamak, öbürü ise kontrol etmek.
*Sözcükler, düzen verip modeller oluşturdukları kaba gerçeklikten her zaman daha basittirler.
*Tartışma çoğumuza düşünmekten daha fazla psikolojik tatmin verir: Ama bizi doğruya yaklaşma şansından da mahrum bırakır.
*Bu yüzyıla kadar bütün insanlık tarihinde, toplumsal değişmenin hızı çok yavaştı. Öyle yavaş tı ki, bir kişinin ömrü içinde farkına varılamayabiliyordu. Artık durum böyle değil. Değişim hızı öyle arttı ki, hayal gücümüz ona yetişemiyor.
*Daha çok, ikidilliliğin (bilingualism) düşünsel eşdeğerini geliştirmeyi teşvik etmeye ihtiyacımız var; yani sadece kendi uzmanlık alanlarımızın dilini kullanma yeteneğine değil, daha kapsamlı kültürel söyleşilere dikkat etme, bunlardan bir şeyler öğrenme ve en sonunda da bunlara katkıda bulunma yeteneğine ihtiyacımız var.