Altını Çizdiklerim;
*İnsanlık olarak bugün ihtiyaç duyduğumuz şey modern birikimi dışlamayan yeni bir dindarlık tasavvurudur.
*Mesnevi’de sürekli lanetlenen iki şeyden biri şehvet, diğeri güç peşinde koşmaktır.
*“Biz Hristiyanlara ruhbanlığı emretmedik. Allah’ı razı etmek için kendileri uydurdular. Ve hakkını da veremediler”. Bu ayet hep ve sadece “cinsel yaşama” ait bir ilke olarak anlaşılır. Oysa “ruhbanlık” kendini tamamen ahiret yaşamına adayış ve dünya yaşamından tam bir çekiliştir.
*“ashab” kelimesinin kökü olan s.h.b kavramı Kur’an’da ‘eşit ve karşılıklı bir arkadaşlık ilişkisi’ni vurgular. Örneğin erkek ve kadın eşler birbirine “sahib”dir.
*Meşveret daha Mekke döneminde islam siyasal bir güç değilken emredilmişti.
*Oysa Ensar, Muhacir ve Peygamber’in ailesi olan Beni Haşim ve Ali yönetim kavgası verirken içinde yaşadıkları devletin manzarası rant dağıtan bir imparatorluğun değil, muazzam tehlikeler içinde hayatta kalmaya çalışan son derece zayıf bir devletin manzarasıydı.
*Ensar’ın lideri Sad bin Ubade; Meşhur tartışmadan sonra Ebu Bekir ve Ömer, Sad bin Ubade hariç tüm Ensar’ın rızasını aldılar. Sad bin Ubade biat etmedi. İslam cemaatinin bir ferdi olmaya devam etti.
*Hz. Peygamber hiçbir zaman için hicret etmiş olduğu şehir olan Medine’nin bir kadınıyla evlenmedi.
*Ahzap,33-34, Pasajda kullanılan ‘açılıp saçılmak’ kelimesinin Arapçası ‘teberrüc’dür. Ve açılıp saçılmaktan başka bir gerçeği anlatır. Teberrüc, “burç olmaya çalışma” demektir. Burç olmak ise açılıp saçılmadan çok daha siyasal bir eylemi anlatır. O, siyasette burç olmak, yani siyasette bir güç odağı olmak anlamına gelir.
*Peygamberin devlet erkini temsil ettiği Yedinci Asır Medine’sinde Yahudi ve müşrik kadınların giyim kuşam özgürlüğüne hiçbir müdahalede bulunulmamıştır.
*Kuran’ı ciddi okuyacaklar için ruhban sınıfını ortadan kaldıran ve en sıradan bireyi bile Kuran okumaya yönelterek dini ve Tanrı’yla ilişkiyi alabildiğine bireyselleştirdi.
*İslam insanlığa ilk nüzul ettiğinde onu iki grup insan baştacı etti: Mekkeli fakirler ve zengin ailelerin hedonizme doymuş ve idealleri için yaşamak isteyen genç evlatları.
*Kur’an’ın ekonomik barışı kapitalizmin de komünizmin de ötesinde bir gelişme ve adalet dinamizmi sağlar.